Categorieën
Financiële onafhankelijkheid

Is een vakantiehuis een goede belegging?

Voor het eerst in lange tijd had ik overdag de televisie aangezet. Op een van de commerciële zenders kwam een televisieprogramma over vakantiehuizen voorbij. In dit programma werd gedaan alsof het investeren in een tweede huis of een chalet een no-brainer is, een ouderwetse win-winsituatie. Je hebt namelijk altijd een plek om vakantie te vieren en als je dat niet zelf doet, kun je de boel verhuren en wordt je slapend rijk.

Klinkt goed! Maar is dat wel echt zo? Ik denk daar eigenlijk heel anders over. Wil je weten waarom ik beleggen in een vakantiehuis of chalet een heel slecht idee vind? Lees dan snel verder.

5 redenen om niet in een vakantiehuis te beleggen

Mijn mening komt niet uit de lucht vallen. Wij zijn zelf in het bezit geweest van een chalet op een kleinschalig park aan de Zeeuwse kust. Puur voor eigen gebruik en dus niet als investering. Er zijn meerdere redenen waarom we daar mee gestopt zijn en de financiële kant was eigenlijk nog het minst belangrijk. De regelingen op dat park waren iets anders dan op de grote bekende vakantieparken, maar hebben ons alsnog veel inzichten gegeven. Die inzichten hebben er voor gezorgd dat ik niet in een vakantiehuis wil investeren.

1. Slechte spreiding

Les 1 van beleggen voor beginners: zorg voor een brede spreiding. Daarmee beperk je het risico op een groot verlies. De kans is namelijk klein dat al je investeringen ineens niets meer waard zijn. Met een vakantiewoning investeer je echter in een hoop stenen op een vaste plaats. Niet echt gespreid toch?

En heb je al een eigen woonhuis? Dan zit een aanzienlijk deel van je vermogen reeds in stenen. Weet je zeker dat je dit aandeel nog groter wil maken met een tweede huis?

2. Vals gevoel van vrijheid

Het ultieme doel van mijn investeringen is (financiële) vrijheid, maar de regels op parken geven maar heel weinig vrijheid. Ondanks de mooie plaatjes van blije mensen op de websites.

Het belangrijkste inzicht dat ik uit ervaring opgedaan heb, is dat ik het verschrikkelijk irritant vind als een ander (lees: de parkeigenaar) gaat bepalen wat ik wel of niet met mijn bezit kan en mag doen. Denk aan de mate waarin iets wel of niet verhuurd mag worden, welke kleur de buitenkant moet hebben, tot aan de maximale verkoopprijs aan toe.

Voor een huisje op een groot park (bijvoorbeeld CenterParcs of Europarcs) geldt in grote lijnen hetzelfde. Alle huisjes zijn eenheidsworst en het park bepaalt wanneer en hoe investeringen gedaan moeten worden (nieuwe keuken, badkamer, meubels). En dan heb je ook nog eens niet de vrijheid om te bepalen wanneer je zelf gebruikt maakt van het huisje. Want ook daar hebben de parken nog steeds het laatste woord.

3. Minder liquiditeit

Het geld dat je in stenen stopt zit muurvast (vergeef me deze woordspeling). Of nou ja, je krijgt het niet heel makkelijk weer liquide. Een verkoop van je huis kost namelijk behoorlijk wat tijd en geld. Een vakantiewoning kost je tegenwoordig zomaar € 150.000 en de terugverdientijd is erg lang. Zou je datzelfde bedrag inleggen in een fonds of ETF, dan kun je met een verkoop binnen een aantal dagen weer over je geld beschikken. En dan is je geld ook nog eens breed gespreid (zie punt 1).

4. Afhankelijk van externe factoren

Ik benoemde het al een beetje bij het punt over vrijheid, maar je bent redelijk overgeleverd aan de bewegingen van de parkbeheerder. Dat is soms fijn, want zij regelen alles rondom de verhuur, inclusief landelijke marketing. Maar wat als de organisatie failliet gaat? Een park ineens veel minder bezoekers trekt? Tot een grondige renovatie besloten word waaraan je verplicht mee moet doen? Of de huizenprijzen hard dalen?

Dat zijn veel factoren waar je als belegger geen directe invloed op hebt, maar die heel hard inhakken op je rendement. Van die zogenaamd ‘gegarandeerde 5% rendement’ blijft dan weinig meer over.

5. Niet het beste rendement

De grote parken schermen met ongeveer 5% jaarlijks rendement op je investering. Maar het zou me niet verbazen als tussentijds onderhoud daar niet in meegenomen wordt. Dit zou het rendement nog iets drukken. Het historisch rendement op aandelen is echter 7-8%. Nu kan niemand de toekomst voorspellen, maar als we terugkijken was je dus beter af geweest met € 150.000 in breed gespreide aandelen, dan met een vakantiehuis.

Een (versimpelde) vergelijking over 20 jaar levert het onderstaande plaatje op. Ik ben uitgegaan van een vaststaand gemiddeld rendement, waarbij het volledige bedrag belegd blijft. Bij het vakantiehuis is de groei in waarde onbekend, dus die heb ik buiten beschouwing gelaten, net als de initiële inleg in aandelen. Een eventuele groei in woningwaarde zou het verschil verkleinen, maar daarop rekenen is pure speculatie vanwege alle afhankelijkheden tot het park.

Zelfs met een beursrendement van gemiddeld 5% zou ik liever in aandelen investeren, dan in een vakantiehuis.

VakantiehuisAandelen
Inleg€ 150.000€ 150.000
Rendement5%7%
Opbrengst 1e jaar€ 7.500€ 10.500
Opbrengst 20 jaar€ 150.000
(+woningwaarde)
€ 430.453
(+ 1e inleg)
Rendement5%
Opbrengst 1e jaar€ 7.500
Opbrengst 20 jaar€ 247.995
(+ 1e inleg)

Niet investeren in een vakantiewoning

Even samenvattend: voor mij is beleggen in een vakantiehuis niet de juiste keuze. Er is te weinig spreiding, weinig flexibiliteit en vooral veel te weinig vrijheid.

Dit zijn mijn redenen om niet te willen investeren in een vakantiehuis, maar wat zijn jouw redenen om wel of niet te beleggen in een vakantiehuis?

Hoe denk jij hierover?